Pamiętam pytania, które dręczyły mnie wiele lat temu, a które dotyczyły mojego życia: o co chodzi w tym życiu, jaki ma sens, jaki mam wpływ na jakość mojego życia ? Wówczas zacząłem szukać wiedzy o naturze człowieka. Moją uwagę skupiłem na koncepcjach psychologicznych. Poznałem różne perspektywy postrzegania człowieka. Kiedy jednak czytałem przedstawicieli nurtu humanistycznego, twórców psychologii poznawczej i behawioralnej, budowała to moje poczucie zagubienia w tym gąszczu niekiedy sprzecznej ze sobą wiedzy.
Moje nie zaspokojone pragnienie zrozumienia natury człowieka na jakiś czas wyciszyły słowa profesora psychologii Jana Strelaua, który powiedział, że „Nie ma w psychologii takiej teorii, która jest uznawana za jedynie trafną czy najlepiej tłumaczącą nasze chowania.” Wówczas moją uwagę skierowałem na autorów opisujących naturę człowieka z perspektywy neuronauk, a potem zacząłem zgłębiać obszar duchowości. Skoncentrowałem się na duchowości chrześcijańskiej, która była mi najbliższa.
Kolejne lata studiów sprawiały, że obraz natury człowieka stawał się coraz bardziej klarowny i zrozumiały. Zacząłem prawdziwie rozumieć naszą naturę, co przełożyło się na wzrost skuteczności mojej pracy nad samym sobą, jednocześnie zwiększyło się moje zrozumienie innych. Zobaczyłem, iż każdym człowiekiem kierują praktycznie te same mechanizmy. Złożoność, którą obserwujemy w formie różnych reakcji i zachowań, to jak różne gałęzie wyrastające z jednego korzenia drzewa. Na zewnątrz widzimy tylko skutki – gałęzie, przyczyna – korzenie są niewidoczne, a w nich wszyscy jesteśmy tacy sami.
Dziś już wiem, że wszyscy (!) mamy w sobie predyspozycje do spełnionego życia. Poznałem również działające poza naszą świadomością mechanizmy, które potrafią poważnie utrudnić uaktywnianie tych predyspozycji. Zgłębiając wiedzę, ale już głównie przez pryzmat jej praktycznego wykorzystania zobaczyłem jak ważne jest budowanie świadomości samego siebie – poznawanie samego siebie. Zrozumiałem jak ważne są słowa: poznaj samego siebie, powtarzane praktycznie wszędzie, jako warunek sine qua non rozwoju człowieka.
Być może zarysowuję tu obraz naszej natury, którego wcześniej nie znałeś. Powstrzymaj się przed jego oceną. Pamiętaj, że jest w Tobie taka część Ciebie, która robi wszystko, abyś pozostał w dotychczasowych przekonaniach o sobie, o innych, i o życiu. Daj mi szansę abym w kolejnych wpisach mógł krok po kroku uzasadniać to, o czym tu piszę, i co zobaczyłem w moich wieloletnich dociekaniach. Nie prezentuję Tobie jakiejś mojej prywatnej koncepcji, moich teorii na temat natury człowieka. W oparciu o liczne przekazy, naukowe badania, pogłębione o własne doświadczenia, pragnę Ci pokazać zintegrowany obraz naszej natury, Twojej i mojej. Być może różnimy się płcią, wiekiem, ale to, co jest w naszych fundamentach, co kieruje naszym życiem, jest takie same u Ciebie i u mnie. To dlatego twierdzę, iż to o czym mówię, i co chcę rozwijać w kolejnych moich wpisach, na pewno odnajdziesz również w sobie. W ten sposób zaczniesz lepiej rozumieć nie tylko siebie, ale i innych. Ponadto moje doświadczenia w zakresie wewnętrznych przemian, o których również będę pisał, podobnie jak mnie, również Ciebie mogą doprowadzić do życia, które będziesz odczytywał jako spełnione, wypełniające się coraz bardziej stabilną radością i szczęściem.